สวัสดีค่ะผู้อ่านทุกคน วันนี้หมาเหงาในเงาจันทร์บล้อกเกอร์เจ้าเก่าจะมาแชร์ประสบการณ์ให้ทุกท่านฟังกันเกี่ยวกับการส่งนวนิยายให้สำนักพิมพ์พิจารณา
 
 
สำหรับผู้อ่านนวนิยายซึ่งจขบ.แต่งเล่นๆ บนเน็ตอาจจะคิดว่า ในที่สุดนิยายของจขบ.ก็ขายออกแล้ว คำตอบคือผิดค่ะ ยังขายไม่ออกและก็ยังแต่งต่อไม่ออก (ฮา)
 
 
(แอบคิดเหมือนกันว่าตัวเองกล้าเนอะ พิมพ์แฉตัวเอง มีแต่คนตั้งเอ็นทรี่ได้ตีพิมพ์ ไอ้นี่มาแนวไหน)
 
 
  จขบ.ก็รู้แหละเนอะว่าแต่งนิยายนานมากเพราะเป็นคนคิดมากและค่อนข้างอยากให้งานออกมาดี งานเขียนของจขบ.จะมีสองอย่างนั่นแหละ ก็มีบทความเล่าเรื่องกับนิยาย แต่อย่างหลังจะเยอะหน่อย แต่งไปแต่งมาก็เริ่มคิดไหนๆ ก็ไหนๆ ลองส่งสำนักพิมพ์ดูกว่า เห็นชาวบ้านชาวช่องเขาออกเล่มกันเยอะเหลือเกิน
 
 

 
คั่นไว้เฉยๆ จ้า
 
 
เล่ห์รบกลรักเคยผ่าน(แต่ไม่ใช่ว่าได้รับการตอบตกลง)การพิจารณาจากห้าสำนักพิมพ์ด้วยกัน จขบ.ขอสงวนชื่อสนพ. เว้นไว้แค่ตัวย่อก็แล้วกันเนอะ มีสำนักพิมพ์ บ ฟ จ อ และล่าสุดสำนักพิมพ์ ส
 
 
เนื่องจากสองที่แรกเป็นที่ส่งก่อนการรีไรท์เปลี่ยนพล้อต ดังนั้นจะไม่พิมพ์อะไรมาก ที่แรกผ่านค่ะ แต่ด้วยความที่ยังไม่พอใจและรู้สึกแปลกๆ กะงานของตัวเองเลยขอเลิกไปเอง (ไม่ต้องอ้าวค่ะ ตอนนั้นฉันเด็กมากเลยนะ สนพ.ก็เพิ่งตั้งใหม่ด้วย จขบ.กังวลนิดๆ) ส่วนที่สองเขาพูดตรงดีเลยโอเคกลับมาแก้ แต่ก็ไม่ได้ส่งไปใหม่
 
 
มาพูดถึงสำนักพิมพ์ จ อ และ ส กันดีกว่า ตอนนั้นฉันไม่ได้อยู่กรุงเทพแต่ก็รีไรท์เสร็จพอดีเลยส่งไปที่สำนักพิมพ์ จ เพื่อผลออกจะได้พอดีกับตอนเข้ากรุงเทพฯ แต่ก็ไม่ได้หวังอะไรกะส่งขำๆ เพราะสำนักพิมพ์ จ เป็นสำนักพิมพ์ที่ถูกนักอ่านทุกคนเรียกว่าสำนักพิมพ์โรงงานลูกกวาดที่มีหน้าปกฟรุ้งฟริ้งมุ้งมิ้งมากมาย (ยืมคำเพื่อนมาใช้ เพื่อนจขบ.เป็นเพื่อนสาวนะเออ) แล้วก็เป็นสำนักพิมพ์ในตำนานซึ่่งจขบ.ไม่อยากเดินผ่านในงานหนังสือทุกปี เพราะกลัวโดนเหยียบตายเบียดและขโมยของเพราะคนแน่นมาก
 
 
แน่นอนว่าจะผ่านได้ยังไงในเมื่อสำนักพิมพ์นี้ไม่ตีพิมพ์นิยายแนวนี้ อ้าวแล้วส่งไปทำไม ตอบตามตรงก็คืออยากลองดีอ่ะค่ะ คือ ไม่ได้ดูถูกที่นี้นะ แต่เคยได้ยินว่าใส่ใจคนส่งต้นฉบับดีและวิจารณ์ตรงๆ เลยส่งไปหวังคำวิจารณ์ ซึ่งเดี๋ยวจะกล่าวต่อไปนะเจ้าคะ
 
 
ต่อมาสำนักพิมพ์ที่สี่ของเรา สำนักพิมพ์ อ เพื่อนฉันแอบแซวว่า "ช่างกล้า" ส่งไปที่นี่ (ตอนส่งไปจ มันไม่รู้เลยรอด)เพราะที่นี่เป็นเจ้าเดียวกับเดียวกะที่พิมพ์นิยายของนักเขียนชื่อดังซึ่งเพื่อนจขบ.อีกคนชอบมากกกกก ฉันก็ไม่รู้แหละส่งไปก่อนเพราะที่นี่เป็นสำนักพิมพ์ที่ดีไม่หยิบยาพิษให้คนอ่าน และแน่นอนว่าไม่ผ่าน
 
 
 ต่อมาสำนักพิมพ์สุดท้ายแต่คิดว่าคงไม่ท้ายสุด(?) อย่างสำนักพิมพ์ ส โอเคในสายตาของจขบ.อาจจะไม่ใช่สำนักพิมพ์ที่ใสหรืออะไรมาก เพราะเป็นสำนักพิมพ์ซีรีส์หลังข่าว แต่ก็ลองดูเพราะเห็นคนรู้จักหลายคนก็ส่งไปเหมือนกัน แต่ก็นะยังไม่ผ่านอยู่ดี ตอนแรกก็เครียดนิดหนึ่งว่าฉันทำอะไรผิดว้าาาาาาา เพราะสำนักพิมพ์นี้ไม่วิจารณ์ต้นฉบับที่ไม่ผ่านค่ะ แต่นั่งทำงานสักพัก (โดนลูกค้าวีนแตกใส่หนึ่งรอบ) ก็คิดว่าไม่เป็นไร ลางเนื้อชอบลางยา
 
 
 อย่างน้อยก็ครึ่งทางแล้วจขบ.จะลองสักสิบที่เลย เฮ้! อย่างน้อยก็มีเป้าหมายล่ะ พุ่งชนมันไปเลย ถ้ามันไม่ได้ก็มีเรื่องเล่าให้ลูกหลานฟัง โฮะๆๆๆ
 
 
 ว่าไปนั้น
 
 
 
ยังไม่ได้ถ่ายรูปใหม่อย่าว่ากันนะ
 
 
มาถึงตรงนี้จขบ.ก็ขอนำคำตอบรับจากสำนักพิมพ์ที่สามถึงที่ห้ามาแปะประดับบล้อกหน่อยดีกว่า ไหนๆ ก็เป็นเพื่อนฉันอ่านมาถึงตรงนี้แล้วนี่เนอะ ส่วนที่แรกกะสองจำได้ว่าเคยแปะที่เก่าแล้ว และจขบ.เปลี่ยนเมลด้วย หายเรียบจ้า
 
 
เริ่มด้วยสำนักพิมพ์ จ เลยก็แล้วกัน
 
 
จัดไป!
 
 
 
------------------------------------
 
 
 
สำนักพิมพ์ จ
 
สำนักพิมพ์บ.ก. อารมณ์ดี เวลาพิจารณาเลทกว่าที่ตกลงไว้ในเกณฑ์รับได้คือประมาณหนึ่งเดือน สารภาพตามตรงว่าผิดหวังนิดหน่อยเพราะเม้นสั้นกว่าสำนักพิมพ์ ฟ ที่ส่งก่อนรีไรท์มาก แต่จขบ.ต้องยอมรับว่าเขามีน้ำใจมากที่่ส่งคำตอบแบบนี้มาให้จขบ. (เดี๋ยวนี้สำนักพิมพ์ได้รับต้นฉบับมากขึ้นค่ะ เน็ตทำให้คนกล้าขึ้นเยอะ) จขบ.ขอขอบคุณมากๆ เลย กับจดหมายตอบกลับที่อารมณ์ดีแบบนี้ เพื่อนจขบ.ฮากร้ากเลยพอเห็นคำว่าแนวปกติ

 
 
มาถึงสำนักพิมพ์ อ บ้างดีกว่า
 
 
 
 
 
 
 
อันแรก ส่งมาตอนเกือบหกเดือน
 
อันที่สองส่งตามมา
 

 
 
 
สำนักพิมพ์ อ 
 
 
เหตุผลก็ตามที่เห็นค่ะ ไม่ตรงแนว และยาวเกินไป (จขบ.ก็ว่ามันยาวนะ มีหลายคนบอกเหมือนกันว่าพระเอกรักนางเอกช้าเกินไป ปูพื้นนานไป ไม่มีฉากฟิน ฯลฯ) เอาไว้จขบ.ใช้เวลาคิดดีๆ ก่อนแล้วกันเน้อ ตอนนี้แต่งไปก่อน จบแล้วค่อยว่ากันดีกว่า
 
 
ต้องขอบคุณสำนักพิมพ์ อ มากๆ เลยค่ะที่กรุณาส่งเมลตอบมาถึงสองครั้ง แต่ขอติงก่อนนิดหนึ่งว่าที่นี่เขียนบนเวบว่าเวลาพิจารณา สองเดือน จขบ.ว่าเปลี่ยนตามความเป็นจริงดีกว่า จขบ.รอเกือบครึ่งปี ก็รู้แหละว่านานกว่าแน่ๆ (งานหนังสือด้วยแหละเลยนาน)
 
 
ตรงนี้ขอซีเรียสนิดเน้อ จขบ.เข้าใจกรณีชนงานหนังสือนะ แต่เคยได้ยินว่ามีคนโดนเลทข้ามปีด้วยซ้ำ (แต่ไม่ใช่สำนักพิมพ์ อ นะคะ) เลยรู้สึกแปลกๆ หวนคิดถึงคำบ่นของคนรุ่นก่อนว่านักเขียนสมัยใหม่ไม่มีความอดทนรอแค่นี้ เร็วกว่าสมัยก่อนอีก ค่ะเร็วกว่าค่ะ แต่จขบ.ก็ไม่เข้าใจอยู่ดี ในเมื่อคุณตกลงไว้แล้วว่าเวลาเท่านี้ คุณจะมากลับคำได้ไง คุณคิดว่างานของคุณเป็นธุรกิจ ค่ะ เราก็คิดว่าธุรกิจเหมือนกันค่ะ ไม่ว่าทำธุรกิจไหนก็ต้องรักษาคำพูดค่ะ เลทนิดเลทหน่อยสักเดือนสองเดือนไม่เป็นไร แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมกรณีข้ามปีต้องทำให้สับสนด้วยการบอกว่าภายในสามเดือนด้วย
 
 
ถ้าบอกภายในหนึ่งปี โอเคภายในหนึ่งปี จขบ.เชื่อว่านักเขียนที่ส่งเขารอได้ค่ะ เพราะตกลงกันไว้ก่อนแล้ว คำพูดต้องน่าเชื่อถือค่ะ
 
 
บอกความจริงดีกว่าเนอะ ยิ่งเดี๋ยวนี้วงการแป้นหมึกมีวัยรุ่นเยอะด้วย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สำนักพิมพ์ ส
 
 
สดๆ ร้อนๆ เพราะเพิ่งได้บ่ายวันนี้ ที่นี่ไม่มีนโยบายแนะนำผู้เขียนค่ะ เลยจบตรงนี้ ไม่รับ ที่นี่เลทเพราะงานหนังสือค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่ตอบกลับ เขาบอกเคลียร์ดีไม่มีอะไรเสนอแนะ
 
 
 
---------------------------------------------------------------
 
 
โอเคหมดเรื่องแฉตัวเองแค่ตรงนี้ ถามว่าคิดจะส่งสนพ.ไหน ตอนนี้ขอพักไว้ก่อนดีกว่า จขบ.อยู่ในช่วงเปลี่ยนสายการทำงานค่ะ เพราะปริญญาที่จบมาใช้ไม่ค่อยได้เท่าไร (ขอพูดตรงๆ) ตอนนี้อยู่ในช่วงเคว้งมาก แต่มีงานทำนะ ไม่ต้องห่วง
 
 
 
โดยรวมก็เป็นประสบการณ์ที่ดีค่ะ เขินเหมือนกัน ตอนแรกเขินว่ากล้าส่งได้ไง แต่ส่งไปเรื่อยๆ ก็ชักคิด โห เพื่อนแกส่งน้อยกว่านี้ก็ได้พิมพ์แล้ว ท้อเหมือนกัน แต่ด้วยอารมณ์ขันกะความอยากรู้ ที่มีอยู่ลึกๆ ก็อดคิดไม่ได้ว่าแต่ช่างเขา เราจะทำลายสถิติ! (ฮา)
 
 
ถึงจะผ่านไม่ผ่าน นิยายจขบ.ก็จะแต่งไปเรื่อยๆ ค่ะ อาจจะช้าบ้างตามใจและมู้ด แต่ก็จะทำจนจบ
 
 
 
พิมพ์ไปพิมพ์มาชักง่วงแล้วแฮะ เจอกับเอ็นทรี่แบบนี้อีกนะคะเมื่อครบแปดที่!
 
 
 
อืม...จะว่าไปทำอย่างกับรายงานกีฬาไปได้
 
 

Comment

Comment:

Tweet